* Γεγονότα 1967 Σάββατο 22 Απριλίου 1967. Βραδιά εορτασμού των δέκα χρόνων συνεχούς λειτουργίας του “Lemos Greek Theater” στην Αμερική. Ο εορτασμός περιλάμβανε: Παράσταση, καλλιτεχνικό πρόγραμμα, ομιλίες και δεξίωση. Προσκαλεσμένοι: οι πρόεδροι των τοπικών σωματίων της οργανωμένης ορογένειας, άνθρωποι της τέχνης των γραμμάτων, της επιστήμης, Έλληνες ομοσπονδιακοί δικαστές, Congressman, ο ύπατος πρόεδρος της «Α.Χ.Ε.Π.Α.» εφοπλιστές, φιλέλληνες Αμερικανοί και βέβαια ο προκαθήμενος Αρχιεπίσκοπος Β. και Ν. Αμερικής κ.κ. Ιάκωβος. Όμως η είδηση της δικτατορίας στην Ελλάδα ανέτρεψε τα πάντα. Ο Έλληνας πρέσβης στην Washington Αλέξανδρος Μάτσας και ο γενικός πρόξενος στην Νέα Υόρκη Βασίλης Βιτσαξής με τηλεγραφήματα τους δήλωναν την αδυναμία προσέλευσής τους «λόγω εκτάκτων γεγονότων…». Ωστόσο όλοι οι ομιλητές εν μέσω εφορίας (σα να μην έτρεχε τίποτα) μίλησαν για το σπουδαίο επίτευγμα, για γέφυρα εθνικής πολιτιστικής επικοινωνίας Αμερικής και Ελλάδος για ηθικές νίκες κτλ. Αντίθετα ο Λεμός σαν τιμώμενος μετά την παραλαβή της τιμητικής πλακέτας από τον πρόεδρο της «Ομοσπονδίας Ελληνικών Σωματείων της μείζονος Νέας Υόρκης» Περικλή Λατζούνη, αναφέρθηκε (σε αντίθεση με όλους τους προηγούμενους ομιλητές) στα τραγικά γεγονότα που διαδραματίζονταν στην Ελλάδα, εξηγώντας πως είναι συγκλονισμένος και μαζί προβληματισμένος για την από εδώ και εμπρός συνέχιση της θεατρικής προσπάθειας, « μια και ο «Οργανισμός Ελληνικού Θεάτρου Αμερικής» είναι οικονομικά εξαρτώμενος κυρίως από την Ελληνική πολιτεία που πρόσφατα τον επιχορήγησε με το ετήσιο συμβολικό ποσόν των 10,000 δολαρίων. Επίσης στηρίζεται στην αμέριστη συμπαράσταση της Αρχιεπισκοπής (και εν μέσω ψιθύρων και ανησυχίες του ακροατηρίου συνέχισε) - «Θυμίζω πως ο σεβασμιώτατος Αρχιεπίσκοπος είναι επίτιμος πρόεδρος του «Ο.Ε.Θ.Α.», (Τώρα ο Λεμός εξακολουθεί να μιλά γρήγορα δυνατά νευρικά για να αναχαιτίσει τον θόρυβο του έχει αρχίσει στην πλατεία του θεάτρου). «Φυσικά η συνέχιση όλων αυτών των παροχών και συμπαραστάσεων μας υποχρεώνει να αποδεχτούμε ανεπιφύλακτά το πραξικόπημα. Εγώ προσωπικά δηλώνων πως από αυτή την στιγμή δεν θα έχω καμία επαφή με της εδώ εκπροσώπους της χούντας».(εδώ η ομιλία του Λεμού διακόπτετε εν μέσω πανδαιμόνιας αναστάτωσης και αποδοκιμασιών). * 1967 Ο ΛΕΜΟΣ ΣΕ ΑΠΟΜΟΝΩΣΗ … Μάιος – Δεκέμβριος 1967 Στο διάστημα αυτό ο Λεμός παραμένει για πρώτη φορά στα 23 χρόνια της θεατρικής του καριέρας, εκτός θεατρικής δραστηριότητας, χωρίς οικονομικούς πόρους και ακόμα απομονωμένος και αποκλεισμένος από την πλειοψηφία της φιλοχουντικής ελληνοαμερικανικής ομογένειας. Ο Διχασμός ο ανταγωνισμός και τα πάθη που αναπτύχθηκαν μεταξύ χουντικών και αντιχουντικών απέκλειε την συνέχιση της θεατρικής προσπάθειας μέσα και έξω από την Νέα Υόρκη μετά την ανοιχτή θέση του Λεμού ενάντια στην δικτατορία και την διάσπαση των μελών του Δ.Σ του «Ο.Ε.Θ.Α.» με αποτέλεσμα η μισθωμένη θεατρική στέγη το “Maidman Playhouse” να χαθεί και να τερματιστεί ένα έργο ζωής. Σημειώνετε πως δύο μέρες μετά το πραξικόπημα ο Λεμός εντάσσετε ενεργά στον αντιχουντικό αγώνα. Είναι ιδρυτικό μέλος και μέλος του Δ.Σ. καθώς και μέλος του εκτελεστικού γραφείου της αντιχουντικής οργάνωσης στην Νέα Υόρκη «American Committee for Democracy and Freedom in Greece» ενώ βάλετε λυσσαλέα από τους «υπερεθνικόφρονες» φανατικούς χουντικούς μέσω του «εθνικόφρονου» Χουντικού Ελληνοαμερικανικού τύπου και των Ελληνοαμερικανικών ραδιοφωνικών προγραμμάτων που κατακρίνουν την στάση του και τον στολίζουν με αϊθης χαρακτηρισμούς: Ανθέλληνα, προδότη, παλιάνθρωπο αρνησήπατρο, μπολσεβίκο, μέχρι και ανώνυμες επιστολές του στέλνουν, με αισχρές λέξεις και ανήθικες απεικονίσεις.
 
Πατήστε εδώ για να δείτε τις κριτικές
   
 
 
ÁíáæÞôçóç ÁíáæÞôçóç ÁíáæÞôçóç ÁíáæÞôçóç ÁíáæÞôçóç ÁíáæÞôçóç ÁíáæÞôçóç