Ο Αδαμάντιος Λεμός δηλώνει πως είναι ένας ηθοποιός με δύο επιρροές. Αυτό που λένε παλιά σχολή, όπου οι μαθητευόμενοι έπαιρναν τα μυστικά των παλαιών μαστόρων, που και εκείνοι τα έπαιρναν από τους προηγούμενους και όπου η θεατρική λειτουργία βασίζονταν στο ένστικτο, τη φαντασία, τον αυτοσχεδιασμό και την αστραφτερή παρουσία του ηθοποιού πάνω στη σκηνή με μέτρο το μάγεμα, τη δημιουργική μέθεξη και την παθητική συμμετοχή του θεατή στα δρώμενα, και από την άλλη, η πολυπλοκότητα των διαφόρων ρευμάτων και επιστημονικών θεωριών, θέμα ανεξάντλητο που δεν μπορεί να αναπτυχθεί εδώ βέβαια.

Δείγματα της ερμηνείας του σε μια ευρύτερη γκάμα δραματικού, τραγικού, κωμικού, με πληθώρα χαρακτήρες, αποκαλύπτονται στην παρουσίαση των εκατοντάδων έργων και παραστάσεων που ακολουθούν, με επισφράγιση τους σχολιασμούς και τις κρίσεις των επώνυμων θεατρικών κριτικών στον αθηναϊκό και περιοδικό Τύπο.
ÁíáæÞôçóç ÁíáæÞôçóç ÁíáæÞôçóç ÁíáæÞôçóç ÁíáæÞôçóç ÁíáæÞôçóç ÁíáæÞôçóç