1970

11 Απριλίου μέχρι 31 Μαΐου 1970 ο Λεμός παρουσιάζει « Το Ημερολόγιο ενός Τρελού», διασκευασμένο θεατρικά από τους Roggio and Sylvie Luneau στο Finch College Playhouse, 52 East 78 Street N.Y.C.

ΑΝΑΓΚΗ ΓΙΑ ΑΝΑΝΕΩΣΗ

Ο Λεμός παράλληλα με τη στράτευσή του στον αντιχουντικό αγώνα με διαμαρτυρίες, διαδηλώσεις, αποδοκιμασίες χουντικών κυβερνητικών εκπροσώπων που επισκέπτονταν την Αμερική (Ηνωμένα Έθνη, προξενείο, Αρχιεπισκοπικό μέγαρο), συνέδρια τοπικών αντιστασιακών οργανώσεων και τις παντοειδείς ενέργειες πληροφόρησης για την τυραννία των δικτατόρων στην Ελλάδα, του δίδεται η ευκαιρία να έρθει σε επαφή και με την προοδευτική Αμερικανική νεολαία.

Επισκέπτεται πανεπιστημιακά καλλιτεχνικά στέκια (φρέσκια ακόμα η επίδραση και οι συνέπιες του βρόμικου βιετναμέζικου πολέμου στις Η.Π.Α.) και ανακαλύπτει μικρά πειραματικά ερευνητικά θεατρικά εργαστήρια, που πρόσφεραν υψηλής ποιότητας παραστάσεις. Οι επισκέψεις του σε τέτοια φτωχά θεατρικά σχήματα των 100 και 150 θέσεων ήταν καθοριστικές, γιατί τον έκαναν να διαπιστώσει τη συνήθη φθορά που είχε υποστεί ως επαγγελματίας ηθοποιός. Η διαπίστωση αυτή όχι μόνο τον συγκλόνισε, αλλά και τον προβλημάτισε, με αποτέλεσμα την αναζήτηση μεθόδου αυτοκάθαρσης και ανανέωσης, χωρίς καθυστέρηση.

Η πρώτη του σκέψη ήταν η ανεύρεση ενός κατάλληλου θεατρικού κειμένου που θα τον βοηθήσει να ασκηθεί με έμπνευση ερευνητικού αυτοσχεδιασμού, να αναπτύξει συναισθηματικές καταστάσεις και μαζί να βρει μια ευκαιρία που θα τον βοηθούσε να βγει ανανεωμένος καλλιτεχνικά.

Σκέφθηκε πως το πιο προσφερόμενο έργο για το σκοπό αυτόν ήταν το μυθιστόρημα του Gogole « Το Ημερολόγιο ενός Τρελού», διασκευασμένο θεατρικά από τους Roggio and Sylvie Luneau. Έξι μήνες εξουθενωτικής μελέτης και άσκησης για να πετύχει την αυτοσυγκέντρωση με βασανιστικούς αυτοσχεδιασμούς για να πλησιάσει την κλιμάκωση των παρανοϊκών καταστάσεων και τις εσωτερικές πτυχές της ψυχής του ήρωα.
 
   
 
 
ÁíáæÞôçóç ÁíáæÞôçóç ÁíáæÞôçóç ÁíáæÞôçóç ÁíáæÞôçóç ÁíáæÞôçóç ÁíáæÞôçóç