Η ιστορία μάς λέει, πως όλες οι θεατρικές ανακατατάξεις ξεκίνησαν με βάση τα πρωτογενή, ανόθευτα στοιχεία που τα ανιχνεύεις σε ένα μαθητευόμενο ηθοποιό, να τον πούμε ερασιτέχνη με την πραγματική έννοια του όρου και όχι σ’ ένα διαμορφωμένο επαγγελματία ηθοποιό, δηλώνει ο Αδαμάντιος Λεμός. Μ’ αυτή την αρχή ο Αδαμάντιος Λεμός, σαν έμπειρος θεατροδάσκαλος, μαζί με τη θεωρητική κατάρτιση των σπουδαστών του, επεδίωκε με επίμονες πρακτικές ασκήσεις, να βρει και να χρησιμοποιήσει, αυτά τα σπάνια πρωτογενή στοιχεία. Εντυπωσιακό και εκπληκτικό ήταν το αποτέλεσμα στις μακροχρόνιες θεατρικές διακονεύσεις του σ’ αυτόν τον τομέα, καθώς προέκυψε σε όλες τις περιπτώσεις, όπως στη «Δραματική Σχολή του Δημοτικού Ωδείου Λαρίσης». Σε τοπικές διδασκαλίες ερασιτεχνικών σχημάτων, αλλά και παλιότερα, στην Αίγυπτο, στην Κύπρο, στην Αμερική, όπου έπλασε και ανέδειξε ηθοποιούς. Για παράδειγμα στο «Θεατρικό Εργαστήρι» του Δήμου Ηλιούπολης (1979 – 1989), όπου σε παραστάσεις εφαρμογής πολλών έργων, ξεχωρίζουμε την τιμητική βράβευσή του με το πρώτο βραβείο και μαζί το χρυσό μετάλλιο της πόλεως των Αθηνών ανάμεσα σε είκοσι επελεγμένα θεατρικά συγκροτήματα στους «Πανελλήνιους Αγώνες Ερασιτεχνικής Θεατρικής Δημιουργίας», που οργάνωσε ο Δήμος της Αθήνας.
ÁíáæÞôçóç ÁíáæÞôçóç ÁíáæÞôçóç ÁíáæÞôçóç ÁíáæÞôçóç ÁíáæÞôçóç ÁíáæÞôçóç