1997

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ «ΑΝΟΙΧΤΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ ΚΑΡΔΑΜΎΛΩΝ
Από το 1997 μέχρι το 2006

(Εννιά ολόκληρα χρόνια «καρκινοβατεί η κατασκευή του … Ένα κατηγορώ του Αδαμάντιου Λεμού, προς πάσαν κατεύθυνση).

Το 1994 ο Λεμός μετά την δεύτερη αναπτυξιακή πολιτιστική προσπάθεια του στην ιδαίτερη πατρίδα του τα Καρδάμυλα με την παρουσίαση του «Πλούτου» του Αριστοφάνη (σε Χιώτικη τοπολιαλιά ) οραματίζεται μια συνεχή πολιτιστική ανάπτυξη για τον τόπο του, με κίνητρο την δημιουργία ενός ανοικτού αρχαίου τύπου θεάτρου.

Προς τον σκοπό αυτό ερευνά α απ’ άκρη σ’ άκρη όλη την περιοχή των Καρδαμύλων, αναζητώντας τον κατάλληλο χώρο που να είναι συμβατός με το περιβάλλον και να καλύπτει όλες τις λειτουργικές απαιτήσεις. Και το σπουδαιότερο να προστατεύεται από τους ισχυρούς ανέμους, που συχνά πλήττουν το νησί ακόμα και τους καλοκαιρινούς μήνες.

Η απρόσμενη ανακάλυψη έγινε μετά από δύο μήνες στο κέντρο της πόλης μεταξύ των οικισμών, Άνω Καρδάμυλα και Μαρμάρου. Ένα ιδανικό κατηφορικό φυσικό κύλο που θα εξυπηρετούσε όχι μόνο τις προβλεπόμενες κατασκευές ενός ανοιχτού θεάτρου αλλά και ενός πολιτιστικού πάρκου με πάρκιγκ για 200 αυτοκίνητα, εκθεσιακό κτήριο, αίθουσα συνεδρίων, αναψυκτίριο κτλ.).

Η πρώτη ενέργεια του Λεμού ήταν να καλέσει επί τόπου τον νέο εκλεγμένο δήμαρχο Καρδαμύλων Βαγγέλη Μελιτζάνη, για να του υποδείξει την περιοχή να τον ενημερώσει πάνω στη πρόταση του, με κύριο ερώτημα αν στην συγκεκριμένη αυτή περιοχή υπάρχουν ιδιοκτησίες. Τύχη εξ ουρανού η περιοχή να είναι ελεύθερη! Έτσι με ενέργειες της δημοτικής αρχής έγινε η μεταβίβαση της κυριότητας της περιοχής από την «Κτηματική Υπηρεσία του Δημοσίου», προς τον Δήμο Καρδαμύλων.

Στη συνέχεια με απόφαση του δημοτικού συμβουλίου, δίδετε εντολή στο Αδαμάντιο Λεμό να ενεργήσει για την αρχιτεκτονική μελέτη από ειδικευμένο αρχιτέκτονα,
Με την ανάθεση αυτή ο Λεμός αναζητά στην Αθήνα τον πιο έμπειρο για τον σκοπό αυτό αρχιτέκτονα όπου ανακαλύπτει την καθηγήτρια αρχιτέκτονα του «Ε.Μ.Π.» και συγχρόνως καθηγήτρια στο τμήμα θεατρολογικών σπουδών του πανεπιστημίου Αθηνών την Ελένη Φεσσά, ειδικευμένη στην μελέτη των αρχαίων θεάτρων ολόκληρης της μεσογείου και ειδικότερα την επιστημονική ακτινογραφία αρχιτεκτονικών κατασκευών των αρχαίων θεάτρων στην Ελλάδα σε δίτομη μνημειώδη έκδοση, βραβευμένη από την Ακαδημία Αθηνών.

Ο Λεμός επισκέπτεται την κ. Φεσσά στο αρχοντικό της στην πλάκα και της ζητά την επιστημονική προσφορά της στην κατασκευή ενός αρχαίου τύπου ανοιχτού θεάτρου στα Καρδάμυλα. Η κ. Φεσσά δέχεται την πρόταση και μαζί με τον Αδαμάντιο Λεμό επισκέπτεται τα Καρδάμυλα όπου ενθουσιασμένη διαπιστώνει πως ο προσφερόμενος χώρος είναι όχι μόνο ιδανικός αλλά και απολύτως ακριβής με τις κατασκευές των αρχαίων θεάτρων. Ανατολικά ή ορχήστρα και η σκηνή και δυτικά το τέλος του θεάτρου.

Όμως η κ. Φεσσά είναι κρατικός λειτουργός και εμπίπτει στο ασυμβίβαστο. Το εμπόδιο ξεπερνιέται με την ανάθεση της μελέτης στην συνεργάτιδα της κ. Αμαλία Κωτσάκη (αρχιτέκτον Ε.Μ.Π.)

Μετά από αλλεπάλληλες χρονοβόρες ενέργειες ξεκινούν οι κατασκευαστικές μελέτες την πρώτης φάσης από το αρχιτεκτονικό γραφείο της κ. Κωτσάκη σε συνεργασία με τις ειδικευμένες γνώσεις της κ. Φεσσά και του Αδαμάντιου Λεμού (για την λειτουργικές σκηνικές του ανάγκες), και τη στενή συνεργασία όλων των εμπλεκόμενων υπηρεσιών, Νομαρχεία Δήμος Καρδαμύλων, πολεοδομία, ( Π. Σαλιάρη Ν. Τσιμπουρλή και Χέλιου, των υπηρεσιών «Τ.Υ.Δ.Κ». κτλ.) και παραδίδεται ολοκληρωμένος ο φάκελος της αρχιτεκτονικής μελέτης στο Δήμο Καρδαμύλων για την δημοπράτηση του έργου.

Πεντέ-μιση χρόνια μετά (Απρίλιος 2000) το έργο που ξεκίνησε το 1997 είναι έτυμο, πρώτο και δεύτερο διάζωμα και η ορχήστρα, με την χρηματοδότηση των 50,000,000 δρχ. από το «Υ.ΠΕ.ΧΩ.ΔΕ.

Να σημειωθεί ότι για τα ελληνικά δεδομένα το έργο επαινέθηκε ως επίτευγμα νέας αρχιτεκτονικής στην Γ. Πανελλήνια έκθεση αρχιτεκτονικού έργου στην Πάτρα, το 2001 και απετέλεσε άρθρο στον τιμητικό τόμο ΔΑΦΝΗ, έκδοση του τμήματος Θεατρικών σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Το δεύτερο στάδιο της μελέτης θα περιλάμβανε το κτίριο της σκηνής, καμαρίνια, αποθηκευτικοί χώροι σκηνικών τουαλέτες αποχέτευση, διαμόρφωση του υπαίθριου χώρου κτλ.

Οι συζητήσεις για την ανάθεση του ξεκινήματος άρχισαν τον Σεπτέμβριο του 2000 άτυπα και αμέσως ζητήθηκαν από το γραφείο της κ. Κωτσάκη τα στοιχεία τα οποία θα στήριζαν την μελέτη (τοπογραφικό, διαγράμματα, κτλ.) Τα οποία της παραδόθηκαν έπειτα από τρεις μήνες. Παράλληλα είχαν αρχίσει οι συνεργασίες με τον κ. Λεμό και την κ. Φεσσά για την σύνταξη του κτιριακού προγράμματος. Σύμφωνα με την έκθεση της κ. Κωτσάκη μεσολάβησε μακράν περίοδος σιωπής από τον Δήμο Καρδαμύλων και τελικά στις 27 Φεβρουαρίου 2001 με τις ενέργειες του Α, Λεμού και Ελ. Φεσσά η μελέτη είχε ολοκληρωθεί και τα σχέδια είχαν κατά ένα μεγάλο μέρος εκπονηθεί, χωρίς όμως την υπογραφή συμβάσεως για την ανάθεση, ώστε μόλις υπογρφού τα σχετικά έγγραφα από τον Δήμο και τις εμπλεκόμενες υπηρεσίες Νομαρχεία Πολιοδομεία κτλ να μην υπάρξει καθυστέρηση. Έτσι στις 26 Μαρτίου 2001 εστάλει από το γραφείο της κ. Κώτσάκη στο Δήμο Καρδαμύλων και στον εντεταλμένο πολιτικό μηχανικό κ. Χέλιο η σύμβαση για να ξεκινήσει εκπόνηση της στατικής μελέτης και από τον Απρίλιο του 2001 συνεχίστηκε η συστηματική επικοινωνία με τον κ. Λιγνό, εκπρόσωπο του Δήμου Καρδαμύλων που είχε αναλάβει το θέμα. Στις 18 Απριλίου 2001 με απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Καρδαμύλων η εν λόγω μελέτη ανατίθεται στην «Τ.Υ.Δ.Κ.» Χίου η οποία με έγγραφο της δηλώνει ότι δεν είναι σε θέση να εκπονήσει την μελέτη και προτείνει την ανάθεση της σε ιδιώτη μελετητή, οπότε ο Δήμος αποκτά το δικαίωμα της ανάθεσης.

Στις 25 Μαρτίου 2001 η μελέτη υπογράφεται από την κ. Κωτσάκη με προσωπική έγγείηση του Λεμού ενώ από την πλευρά του Δήμου εξακολουθούσε να εκκρεμεί η ανάθεση της και ακόμα με υπαιτιότητα του Δήμου προκύπτει αλλαγή του τίτλου της μελέτης. Τέλος με νέα εγγυητική επιστολή και διόρθωση της συμβάσεως αποστέλλεται ξανά σε πέντε αντίτυπα στο Δήμο Καρδαμύλων, στις 5 Ιουνίου 2001, με υποχρέωσή του να την καταθέσει αρμόδιος στην «Τ.Υ.Δ.Κ.» Η μελέτη χ ά ν ε τ α ι και ασφαλώς δεν θεωρείτε ότι είχε κατατεθεί στην «Τ.Υ.Δ.Κ.» Η μελέτη επανεγκατατίθεται από το αρχιτεκτονικό γραφείο της κ. Κωτσάκη, με την υποχρέωση του Δήμου να φροντίσει για τις λοιπές αναγκαίες ε κ κ ρ ε μ ό τ η τ ε ς: Ηλεκτρομηχανική μελέτη, μελέτη περιβάλλοντος, άδεια οικοδόμησης κτλ. Ενέργειες οι οποίες ποτέ δεν έγιναν, ούτε επί δημαρχίας Μελιτζάνη ούτε επί δημαρχία Μαρινάκη, για να προχωρήσει η δημοπράτηση του έργου. Από πού λοιπόν προκύπτουν οι επανειλημμένες δηλώσεις του δημάρχου Μαρινάκη ότι παρέλαβε ένα έργο αυθαίρετο και ότι χρειάστηκαν τρία περίπου χρονιά για την νομιμοποίηση του η οποία (κατά τον Μαρινάκη) τελικά έγινε στις 10-6-2003 όπου το έργο έπαψε να είναι αυθαίρετο; ; ; ! ! ! ! δαπανώντας το τ ε ρ ά σ τ ι ο ποσό των… “είκοσι χιλιάδων ευρώ”. Ιστορίες για αγρίους δηλαδή …

Έτσι με τις παραπλανητικές δηλώσεις και των δύο Δημάρχων πρώην και νυν το «Ανοικτό Θέατρο Καρδαμύλων» παράμενε εγκαταλελειμμένο εδώ και έξι χρόνια, από την παράδοση της πρώτης του φάσης, το Απρίλιο του 2000.

Για την ακριβή επαλήθευση των παραπάνω, δες επιστολή της κ. Αμαλίας Κωτσάκη προς την εφημερίδα «Αλήθεια» ημερομηνία …… ….. … με τίτλο «Η πραγματική ιστορία του ανοικτού θεάτρου Καρδαμύλων» που τα λέει όλα.

Βέβαια μεσολαβούν πλήθος διαμαρτυριών ολόκληρου του Χιακού Τύπου. Τηλεοράσεων και ραδιοφωνικών συνεντεύξεων όπως «Η φωνή της κερκίδας. «Πολίτης» 18 Ιουνίου 2004, «Αναξιοποίητος Θησαυρός το ανοικτό θέατρο Καρδαμύλων» «Πολίτης» 11 Ιουλίου 2004, «Η σιωπή είναι συνένοχη» «Αλήθεια» 1, Αυγούστου 2004, «Ξενάγηση στο μοναδικό Θέατρο Καρά –Γιαπί» «Αλήθεια» 24 Αυγούστου 2004, «Το όραμα του Αδαμάντιου Λεμού να ολοκληρωθεί» «Δημοκράτης» 26 Αυγούστου 2004 με κορύφωμα την εξής αναιδέστατη περικοπή του Μελιτζάνη στην εφημερίδα «Πολίτης» 26 Απριλίου 2006 και στην σχετική ιστοσελίδα με το τίτλο «Ο σκόρος των μελετών ροκανίζει, το ανοικτό θέατρο Καρδαμύλων» ότι αυτός επί Δημαρχίας του «Οραματίστηκε την δημιουργία ενός ανοικτού Θεάτρου χωρητικότητας 2000 θέσεων που θα χρησιμοποιούνται για την διοργάνωση θεατρικών και μουσικών δρωμένων και θα φιλοξενούσε όλες τις σπουδαίες πολιτιστικές εκδηλώσεις του νομού». Τι ψεύδος! Τι ανέδυα! Τι ξεπεσμός !.

ΚΑΙ ΛΙΓΑ ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΑ:
Μέρος Πρώτο:
Στις τελευταίες δημοτικές εκλογές 2002, ο Λεμός στηρίζει την υποψηφιότητα του Ν. Μαρινάκη με αντάλλαγμα την δημόσια δέσμευση του, ότι επί δήμαρχίας του, θα αποπερατωθεί και η δεύτερη κατασκευαστική φάση του «Ανοικτού Θεάτρου Καρδαμύλων», ώστε μέσα στο 2006 το θέατρο να είναι έτοιμο να εξυπηρετήσει παντός είδους πολιτιστικές δραστηριότητες ολόκληρου του νησιού. Δέσμευση που δεν τηρήθηκε ούτε κατ’ ελάχιστων.!

Μέρος Δεύτερο:
Το Μάρτιο του 2003 οι Καρδαμυλίτες της Αμερικής (The Metropolitan society of Kardamylians), καλούν τον Αδαμάντιο Λεμό στην Νέα Υόρκη να τιμηθεί για την πολιτιστική του προσφορά στην Ομογένεια (1957-1967) όπου τη βραδιά του δείπνου, στην κατάμεστη αίθουσα δεξιώσεων στο «Χιώτικό Σπίτι» και ανάμεσά στους ομιλητές είναι και ο δήμαρχος Καρδαμύλων - κ. Ν. Μαρινάκης ο οποίος από μικροφώνου προβαίνει στη εξεις ανακοίνωση:

-«Αγαπητοί μου συμπατριώτες Καρδαμυλίτες. Θέλω να σας κάνω μια σημαντική δήλωση. Από αυτή την στιγμή το «Θέατρο Καρδαμύλων» φέρει το όνομα «Ανοικτό Θέατρο Καρδαμύλων Αδαμάντιος Λεμός»!

Το κοινό χειροκροτεί και ο Αδαμάντιος Λεμός έκπληκτος ρωτά τον κ. Μαρινάκη αν υπάρχει τέτοια απόφαση από το Δ.Σ. του Δήμου.
Απάντηση:
«Όχι αλλά μόλις επιστρέψω στα Καρδάμυλα το θέμα θα μπει στην πρώτη συνεδρίαση…».
Απάντηση Λεμού:
Κύριε δήμαρχε θα ήμουν πολύ ευτυχής αποδεχόμενος μια τέτοια μεγάλη τιμή και αν το θέατρο ήταν λειτουργικά έτοιμο, Όμως από ότι ξέρουμε το θέατρο βρίσκεται σε εκατάλυψη εδώ και τρία χρόνια και αυτό με ανησυχεί. Για μένα προέχει πρώτα και κύρια το τελείωμα του και μετά η ονομασία του…
1. Οι τρεις φάσεις του «Ανοικτού Θεάτρου Καρδαμύλων» συνοδευβόμενες με δύο άρθρα (περιοδικό «Ραδιοτη
 
Πατήστε εδώ για να δείτε τις κριτικές
   
 
 
ÁíáæÞôçóç ÁíáæÞôçóç ÁíáæÞôçóç ÁíáæÞôçóç ÁíáæÞôçóç ÁíáæÞôçóç ÁíáæÞôçóç